السلام علیک یا فاطمه الزهرا (س)

بکتاش عشق

قومی عیار باورمان را محک زدند

بر سکه های خالصمان مهر شک زدند

گفتند باهمه اهالی برادریم

مثل شغاد ، ساده به رستم کلک زدند

در یورش مدام زمستان ، چه تلخ بود

وقتی به گوش غنچه غریبانه چک زدند

حتی به سهم اندک مان از بهار نیز

در پیش حضرت او ناخنک زدند

از بس سکوت بر لب احساسمان نشست

گل برگهای عاطفه یک جا کپک زدند

بکتاش عشق سر به بیابان نهاد و رفت

وقتی شنید رابعه اش را کتک زدند

قومی که بسته اند گذرگاه عشق را

حتی به خشک سالی این قریه تک زدند

باور کنید ساده تراز گل کسی نبود

بر زخمهای کهنه ی او هم نمک زدند

شاعر:خدابخش صفادل